ถึง...เพื่อนคนสำคัญของเค้า

posted on 05 Apr 2008 16:52 by coisumi

ถึง .. เพื่อนที่รักมากที่สุด...

เค้ารู้ว่าแกคงไม่มีทางได้เห็นเอนทรีนี้....

เค้ารู้ว่าเค้ามันงี่เง่า ขี้ขลาด ไม่กล้าพอจะพูดกับแกตรงๆ...

เค้าขอโทษนะ...

เค้าขอโทษนะ ถ้าตลอดเวลาที่คบกันมาเค้าทำให้แกลำบากใจ ขอโทษที่ทำให้รำคาญ..

ตลอดสี่ปีที่ผ่านมา....แกรู้มั๊ยว่าเค้ารักแล้วก็ให้ความสำคัญกับแกแค่ไหน...

แกเป็นคนที่เค้าไม่เคยโกหก.. แกเป็นคนที่เค้าให้ความสำคัญ แกเป็นเพื่อนที่เค้ารักแล้วก็ไว้ใจที่สุด..

เค้าไม่เคยขัดใจแก และไม่เคยอยากขัดใจ .. แกอยากได้อะไร ทำได้เค้าก็ให้ .. แกอยากพูดเรื่องอะไร ต่อให้เค้ารำคาญแล้วก็เกลียดมากแค่ไหนเค้าก็จะคอยรับฟังด้วยรอยยิ้มเสมอ...

แกรู้มั๊ยเวลาคุยโทรศัพท์กับแกน่ะ เค้ายิ้มตลอดเลย.. เค้ามีความสุขนะ..

เค้าคิดว่าแกเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเค้า เค้าคิดตลอดว่าถ้าตอนป.3เค้าไม่เจอแกชีวิตเค้าจะเป็นยังไง..

เค้าพยายามทำความเข้าใจแก เวลาที่รู้สึกว่าแกคงรำคาญเค้าก็พยายามไม่อยู่ใกล้ เวลาที่รู้สึกว่าแกเศร้าเค้าก็พยายามจะรับฟัง...

เค้าไม่เคยอยากให้แกให้ความสำคัญเค้าที่สุด.. เค้าอาจดูเป็นพวกนิสัยเสีย ที่อยากให้อย่างน้อยให้แกสนใจเค้าบ้าง.. ซักนิดก็ยังดี..

ตลอดเวลาแกจะโทรมาชวนเค้าไปไหนมาไหน บอกว่าถ้าเค้าไม่ไปมันก็ขาดสีสัน...

ตลอดเวลาที่เค้าถามแกว่า ถ้าเค้าไม่ไปมันจะขาดสีสันยังไง.. แกก็บอดแค่ว่ามันไม่มีคนเล่นมุข...แค่นั้นใช่มั๊ย? ความสำคัญเค้ามันแค่นั้นใช่มั๊ย...

แกเป็นคนที่อารมณ์เปลี่ยนเร็วมาก แกชอบถามว่าแกทำตัวเอาแต่ใจรึเปล่า เค้าก็ยิ้มๆแล้วบอกว่าบางที...

จริงๆแล้วน่ะ เพราะทุกคนเอาใจแกต่างหาก....แกรู้มั๊ย...ทั้งเค้า ทั้งคนอื่นๆไม่มีใครคิดอยากขัดใจแก...

แกเป็นคนเก่ง ฉลาด เก่งวิชาการ เก่งงานศิลป์ หน้าตาดี สนุกสนาน ทำงานบ้านเก่ง ความรับผิดชอบดี นิสัยดี เก่งคอม ความรู้รอบตัวเยอะ รู้การรู้งาน ขยัน และอีกหลายๆอย่าง เค้าบรรยายคุณสมบัติแกไม่ไม่หมดหรอกนะ แกเป็นคนเพอร์เฟ็กต์ในทุกๆด้าน เป้นที่รักของทุกๆคน รวมถึงเค้า...

แกมีครอบครัวแสนอบอุ่นเหมือนในนิยาย....แกรู้มั๊ย บางทีที่เค้านั่งฟังแกพูดถึงครอบครัวแกน่ะ เค้าอยากจะร้องไห้ขนาดไหน แต่ก็ได้แค่นั่งยิ้มๆฟังต่อ...... เค้าดีใจกับแกที่มีครอบครัวแสนดีแบบนั้น เป็นอะไรที่เค้าไม่มีวันได้ตลอดกาล..

แต่สิ่งที่แกทำผิดพลาดมาตลอดในสายตาเค้า คือ แกไม่เคยเค้าใจเค้า...

เค้าไม่ได้อยากให้แกมาคอยนั่งเข้าใจ เค้าแค่อยากให้แกรู้ว่าเค้าไม่ได้เข้มแข็งอะไรมากมาย อยากให้รู้ว่าเค้าก็เป็นคนธรรมดาที่จะนั่งร้องไห้เวลาที่เสียใจ เค้าไม่สามารถยิ้มเป็นตัวตลกได้ตลอดเวลา ถึงแม้เวลาอยู่กับแกเค้าจะยิ้มเสมอก็ถอะ...

แกเคยบอกแล้วว่าแกเป็นคนทำอะไรตรงๆ พูดตรงๆ แสดงออกตรงๆ ...เค้าจำได้ เค้าจำทุกอย่างที่แกอยากให้จำได้หมดแหละ..เพราะนั่นมันเพื่อเพื่อนคนสำคัญไง...

เค้าพยายามเข้าใจแล้วว่าแกเป็นพวกแสดงออกตรงๆ... เค้าพยายามจะไม่คิดอะไรมาก แต่สุดท้าย..มันก้ไม่ได้...

แกรู้มั๊ยว่าเค้าร้องไห้เพราะคำพูดของแกมาบ่อยแค่ไหนแล้ว...

แกชอบบอกว่าเค้าเหมือนคุณหนูที่ไม่รู้อะไรเลย แกบอกว่าเค้าน่ารำคาญ...

เค้ายอมรับนะ....ไม่เคยคิดจะปฏิเสธด้วย...

แต่พอเค้าถามแกว่าแล่วแกรำคาญเค้าเพราะอะไร ยังไงบ้างล่ะ... แกไม่ตอบเค้า....

รู้มั๊ยว่ามันทำให้เค้ารำคาญตัวเองไปด้วย.. ทุกวันนี้เค้าไม่มีความมั่นใจจะทำอะไรหลายๆอย่างเพราะแกเลยนะ... เพราะเค้าไม่รู้ว่าถ้าเค้าทำอะไรแบบไหนมันจะกลายเป็นเรื่องน่ารำคาญ...

แกรู้ตัวมั๊ย...ตั้งแต่แกเป็นแคสสิโอเปีย..แกเปลี่ยนไปเยอะแค่ไหน...

จากที่ไม่ค่อยจะเค้าใจเค้าอยุ่แล้ว แกยิ่งไม่พยายามหรือคิดจะเข้าใจเลย...

ทุกวันนี้โลกของแกมีแต่ดงบังชินกิ ดงบังๆๆๆๆ แล้วก็ดงบัง....

เค้าไม่ได้จะบอกว่าดงบังผิดนะ......แต่เค้าอยากจะถามว่า ..แค่นักร้องวงเดียวมันพรากเพื่อนคนสำคัญของเค้าไปแล้วเหรอ....

แกไม่เคยจะสนใจคนรอบข้างเลย...แกรู้ตัวมั๊ย...

ตั้งแต่ตอนไปวันเกิดพี่วิวแล้ว...

เค้าเห็นแกจะนั่งอยู่แต่กับกลุ่มพวกแคสสิโอเปีย พวกแกจะนั่งคุยกันแต่เรื่องดงบัง....ดงบัง แล้วก็ดงบัง....

แกรู้มั๊ย...พอเห็นอย่างนั้นแล้ว...เค้าไม่รู้จะเข้าไปแทรกตรงไหนเลย....

เค้าอึดอัดมากๆ เพราะอย่างน้อยมางานนี้เค้ากะว่าอย่างน้อยเค้าคุยกับแกได้....แต่มันไม่ใช่เลย...เราคุยกันกี่คำ...แทบนับคำได้....

ภายนอกเราสองเป็นอะไรที่ดูแล้วก็สนิทกันที่สุด...แต่จะมีใครรู้บ้างมั๊ยว่าความจริงแล้วมันยิ่งห่างเหินเข้าไปทุกวัน...

เค้าบ้านิวส์ แต่เค้าก็เลือกที่จะใหความสำคัญกับเพื่อนมากกว่า เวลาที่แกไม่อยากให้เค้าพูดถึงนิวส์เค้าก้จะไม่พูด...ไม่ใช่สิ..ต้องบอกว่าเค้าแทบไม่หลุดอะไรออกมากวนใจแกเลยมากกว่า....

แต่การที่แกจะคุยเรื่องดงบังอยู่ตลอดเวลา เค้าไม่เคยบอกว่า "อย่าคุยแต่เรื่องนี้สิ มันน่ารำคาญ" ทั้งๆที่อยากบอกใจจะขาด...

แต่..ก็อย่างว่า เค้าไม่อยากขัดใจแก...

ตลอดเวลามา เวลาเค้าถามว่าเราเป็นอะไรกัน...

แกจะตอบว่า "กุไม่มีเพื่อน ทุกคนสำหรับกุเป็นแค่คนรู้จัก"

แกรุ้มั๊ย ว่ามันเห้นได้ชัดเจนว่าแกตอบเอามาดเท่.....

แต่แกรู้มั๊ยว่ามันทำร้ายจิตใตแค่ไหน..

แล้วแกปฏิบัติแบบที่ปฏอบัติกับพวกเค้ากับทุกๆคนที่แกรุ้จักรึเปล่า.....แบบนี้มันยังไม่เรียกว่าเพื่อนอีกเหรอ?...

นี่ไม่ใช่นิยายนะ แล้วแกก็ไม่ใช่นานะ แกไม่ใช่สาวพังค์เท่บ้าบอคอแตกอะไร...

แต่แกมาทำแบบนี้ ถึงจะรุ้ว่าแกพูดเอาเท่...แต่มันจะเกิดคำถามเสมอ...

"แกไม่เคยคิดว่าเค้าเป็นเพื่อนสินะ.." แกรุ้มั๊ยมันเสียความรู้สึกแค่ไหน....

แต่อย่างว่า เค้าจะไปเถียงอะไรแกได้.....

เค้าบรรยายความรู้สึกตอนนี้ไม่ถูกแล้ว....